Аўстраліец украінскага паходжання — баявы медык 92-й брыгады. Частка 2
Гэта другая частка гісторыі Макса — аўстралійца ўкраінскага паходжання, які прыехаў ва Украіну з сям’ёй на адпачынак у 2021 годзе, а пасля пачатку поўнамаштабнага расійскага ўварвання вырашыў застацца і абараняць зямлю, дзе нарадзіўся.
Былы медбрат, Макс сёння — баявы медык і кіраўнік групы медыцынскай эвакуацыі ў 92-й асобнай штурмавой брыгадзе імя кашавога атамана Івана Сіркі. За гады службы ён быў задзейнічаны на значнай частцы ўсходняга фронту.
У гэтай частцы Макс распавядае, як змянілася вайна з таго часу, як ён далучыўся да Узброеных Сіл Украіны, — ад хуткіх манеўраў і масіраваных механізаваных штурмаў да поля бою, якое ўсё больш вызначаецца дронамі, што цяпер уплываюць на тое, як вайскоўцы перамяшчаюцца, ваююць і выжываюць. Ён таксама распавядае, чаму Украіна зноў стала для яго домам, што ён сказаў бы замежнікам, якія разглядаюць магчымасць ваеннай службы, і чаму лічыць, што досвед гэтай вайны можа сфарміраваць будучыню вядзення войнаў.
Як змянілася вайна
Макс далучыўся да Узброеных Сіл Украіны ў пачатку поўнамаштабнага ўварвання, калі характар вайны быў зусім іншым, чым той, які ён бачыць сёння:
«Было шмат мабільных падраздзяленняў, хуткіх манеўраў і флангавых манеўраў. Было шмат руху і значна менш таго, што мы бачым цяпер: захопу тэрыторыі і ўмацавання пазіцый.»
Аднак з цягам часу вайна змянілася. Асабліва выразна гэта было відаць у раёне Бахмута, дзе, паводле Макса, вайна ператварылася ў сапраўдную бойню:
«У нас былі статычныя пазіцыі, і руху туды-сюды было няшмат. Большую частку часу расіяне мелі перавагу ў колькасці асабовага складу і артылерыі, а мы рабілі ўсё магчымае, каб адбіваць іх атакі.
Яны рухаліся ў бок нашых пазіцый, нашы кулямётчыкі адкрывалі агонь, і іх адразу ж паражалі.
Тады дронаў было не так шмат. У нас былі дроны Mavic з простымі механізмамі для скідання гранат і ўсяго падобнага. Яны працавалі даволі добра.»
Затым, прыкладна ў 2024 годзе, а асабліва ў 2025-м, характар вайны зноў змяніўся. Сёння, паводле Макса, дроны сталі адным з яе вызначальных элементаў:
«Цяпер вы ўжо не ўбачыце шмат механізаваных штурмаў або масіраваных атак пяхоты. Гэта, верагодна, было б самагубствам. Замест гэтага людзі цяпер перамяшчаюцца невялікімі асобнымі групамі, спрабуючы дабрацца да сваіх пазіцый.
Трэба шмат хадзіць і шмат чакаць, пакуль праляцяць дроны. Цяпер дронаў так шмат.
Так што вайна ператварылася з мабільнай вайны ў нешта, што, верагодна, больш нагадвае Першую сусветную вайну.
І цяпер гэта будучыня.»
Украіна стала яго домам
Для Макса гады службы змянілі не толькі яго разуменне вайны, але і яго адносіны да Украіны:
«Я сапраўды бачу тут сваю будучыню.
Я знаходжуся тут дастаткова доўга, каб пусціць карані. Цяпер у мяне ёсць дом.»
У агляднай будучыні Макс плануе застацца ва Украіне нават пасля заканчэння вайны:
«Ці мог бы я вярнуцца ў Аўстралію? Так, напэўна, мог бы вярнуцца на адпачынак ці нешта падобнае. Але думаю, што застануся тут.
Мне тут вельмі спадабалася.»
Што трэба ведаць перад тым, як далучыцца
Макс таксама распавядае пра тое, чаго варта чакаць замежнікам, якія разглядаюць магчымасць ваеннай службы ва Украіне. З яго досведу, папярэдняя ваенная служба не абавязкова патрэбная. Новыя рэкруты праходзяць падрыхтоўку перад тым, як атрымаць сваё прызначэнне:
«Працэс пачынаецца з базавай падрыхтоўкі, пасля чаго адбываецца прызначэнне ў падраздзяленне. Затым новыя вайскоўцы пэўны час знаёмяцца са сваім падраздзяленнем, перш чым перайсці да спецыялізаванай падрыхтоўкі для абранай пасады.»
Ён таксама адзначае, што фінансавыя меркаванні могуць адыгрываць пэўную ролю ў рашэннях некаторых замежных добраахвотнікаў. Паводле Макса, многія замежныя вайскоўцы, якіх ён сустракаў, параўноўваюць заробак, які атрымліваюць ва Украіне, з ваеннымі заробкамі ў сваіх краінах. Аднак, на яго думку, фінансавая матывацыя сама па сабе не павінна быць адзінай прычынай для рашэння далучыцца да войска:
«Яны атрымліваюць вельмі добрыя грошы ў параўнанні з вайскоўцамі ў краінах, адкуль яны паходзяць. Але перад тым, як ехаць сюды, я б вельмі добра ўсё абдумаў.
Калі вы сапраўды настроеныя на гэта, калі вы маладыя або, магчыма, хочаце адысці ад свайго мінулага жыцця, гэта можа стаць для вас выдатным досведам.»
Для самога Макса вайна ўжо змяніла тое, як ён бачыць сваю будучыню:
«Цяпер у мяне іншы характар.
Думаю, што пасля вайны гэты досвед дапаможа мне разабрацца з многімі маімі прыярытэтамі — куды я пайду і чым буду займацца пасля.»
Вайна будучыні
Макс лічыць, што цяперашняя вайна не мае сапраўднага прэцэдэнту, асабліва калі гаворка ідзе пра маштаб і хуткасць развіцця дронавай вайны. Таму вопыт, які сёння набываецца на полі бою, можа паўплываць на тое, як будуць весціся войны ў будучыні:
«У дронавай вайне ўсё развіваецца вельмі хутка. Таму пасля вы станеце галоўнай баявой сілай.
Калі вы настроеныя далучыцца, як я ўжо казаў, гэта будзе выдатным досведам.
Што яшчэ тут сказаць?
Ідзіце шляхам воінаў!»
Даведайцеся больш пра 92-ю асобную штурмавую брыгаду імя кашавога атамана Івана Сіркі і далучайцеся да яе праз афіцыйны сайт: https://recruiting-92.army/
Тэкст: Dmytro Tolkachov
Відэа, фота: Dmytro Tolkachov, Oleksandr Bekker
Мантаж: Oleksandr Bekker
