Doc — Паўднёваафрыканскі ўрач у 60-й асобнай механізаванай брыгадзе Украіны. Частка 1
Doc прыехаў ва Украіну з Паўднёва-Афрыканскай Рэспублікі — краіны, размешчанай за тысячы кіламетраў ад вайны, якую Расія вядзе тут. Кваліфікаваны ўрач без папярэдняга вайсковага досведу, ён вырашыў далучыцца да Узброеных сіл Украіны ў 2025 годзе. Сёння гэты паўднёваафрыканскі добраахвотнік служыць санітарам узвода ў 60-й асобнай механізаванай брыгадзе, выкарыстоўваючы свае медыцынскія веды там, дзе яны найбольш патрэбныя, — на полі бою.
У першай частцы нашага інтэрв'ю Doc расказвае пра свой шлях да вайсковай службы, падрыхтоўку баявога медыка, цяжкасці службы на перадавых пазіцыях і моманты, калі нават кубак салодкай гарбаты і кавалачак шакаладу могуць здавацца сапраўднай раскошай. Ён таксама дзеліцца парадамі з тымі, хто разглядае магчымасць далучыцца да Узброеных сіл Украіны.
З Паўднёва-Афрыканскай Рэспублікі ва Украіну
Пасля вывучэння медыцыны і атрымання кваліфікацыі ўрача Doc пераехаў ва Украіну, дзе каля двух гадоў выкладаў англійскую мову анлайн. Хоць ён даўно хацеў далучыцца да войска, спачатку яго стрымлівала няпэўнасць адносна магчымых рызык:
«Урэшце, калі я лепш зразумеў, што тут адбываецца, то вырашыў далучыцца да войска ў 2025 годзе. У мяне ўжо былі медыцынскія веды, і я хацеў прымяніць іх на практыцы, бо на той момант не выкарыстоўваў іх. Я ведаў, што ёсць патрэба ў людзях з медыцынскімі навыкамі, і падумаў, што магу быць карысным».
Медыцынскія веды на полі бою
Медыцынская адукацыя дапамагла яму зразумець прынцыпы аказання медыцынскай дапамогі вайскоўцам ва ўмовах вайны:
«Калі прыйшоў час адпраўляцца на лінію фронту, мне не трэба было папярэдне праходзіць нейкі спецыяльны медыцынскі курс. Дастаткова было прайсці базавую вайсковую падрыхтоўку. Пасля гэтага я ўжо служыў санітарам узвода».
Пазней ён папрасіў у камандзіра дазволу прайсці курс баявога медыка, і яго просьбу задаволілі:
«Я прайшоў паўтарамесячную падрыхтоўку, хоць усё навучанне адбывалася па-ўкраінску. На шчасце, я крыху ведаю ўкраінскую, таму мне ўдалося справіцца».
Уменне цаніць дробязі
Адзін з найбольш памятных для Doc эпізодаў адбыўся пасля аперацыі па зачыстцы тэрыторыі, калі забяспечваць пазіцыі ўсім неабходным станавілася ўсё цяжэй.
Лагістыка была пастаяннай праблемай, асабліва калі гаворка ішла пра ежу і ваду. На працягу двух дзён перад запланаваным выхадам падраздзялення з пазіцыі ніякія запасы не паступалі:
«У нас засталося толькі крыху вады і, можа, чатыры ці пяць шакаладных батончыкаў».
Аднойчы раніцай, калі ім нарэшце паведамілі, што яны пакінуць пазіцыю, Doc прачнуўся а пятай гадзіне і выканаў сваю звычайную ранішнюю руціну. На чатырох вайскоўцаў застаўся толькі адзін шакаладны батончык:
«Таму я прыгатаваў кожнаму па кубку гарбаты, дадаўшы шмат цукру, бо яго ў нас было дастаткова, і падзяліў шакаладны батончык на чатыры часткі. Потым я пайшоў уніз па тунэлі, несучы гарбату і шакалад для камандзіра».
Пасля некалькіх дзён з абмежаванымі запасамі кубак гарбаты і кавалачак шакаладу сталі сапраўднай нагодай для радасці:
«Калі я яго разбудзіў, ён быў у захапленні. Ён думаў, што гэта проста гарбата, але там быў яшчэ і маленькі кавалачак шакаладу».
Для Doc гэты момант нагадвае пра тое, што нават калі голад і цяжкія ўмовы становяцца часткай штодзённасці, маленькія радасці ўсё яшчэ могуць прыносіць задавальненне:
«Гэта быў вельмі смешны момант. Ты страшэнна галодны, але ўсё роўна знаходзіш спосабы радавацца такім дробязям. Гэты момант застаўся ў маёй памяці».
Парады будучым добраахвотнікам
Тым, хто разглядае магчымасць вайсковай службы ва Украіне, паўднёваафрыканскі добраахвотнік раіць загадзя папрацаваць над двума важнымі аспектамі:
«Першы, і прасцейшы, — гэта фізічная падрыхтоўка. Часам даводзіцца даволі шмат бегаць, таму быць у добрай фізічнай форме сапраўды важна.
Другі — псіхалагічны настрой. Будзе цяжка, таму падрыхтуй сябе маральна да таго, каб пераадольваць цяжкасці і рухацца далей».
Doc перасцерагае будучых добраахвотнікаў ад таго, каб прыязджаць з нерэалістычнымі ўяўленнямі пра вайну. Замест гэтага ён раіць вучыцца ў людзей, якія служаць ужо доўгі час, маюць практычны досвед і разумеюць, чаго патрабуе гэтая праца:
«Мая парада — не прыязджайце сюды з грандыёзнымі фантазіямі пра тое, што такое вайна ці чым, як вам здаецца, вы будзеце займацца. Не ўяўляйце, што станеце нейкім суперсалдатам.
Замест гэтага слухайце людзей, якія ўжо даўно тут, маюць досвед і ведаюць, што робяць. Шукайце чалавека, якога паважаюць яго падначаленыя і якога таксама паважаюць камандзіры.
Бярыце прыклад з такога чалавека. Ён паклапоціцца пра тое, каб вы атрымалі найлепшую падрыхтоўку, найлепшае абсталяванне і найлепшыя магчымасці добра выконваць сваю працу. Ён будзе клапаціцца пра вас, і тады вы зможаце клапаціцца пра яго».
Даведайцеся больш пра 60-ю асобную механізаваную брыгаду «Інгулец» і далучайцеся да яе праз афіцыйны сайт: https://60brigade.mil.gov.ua/
Тэкст: Dmytro Tolkachov
Відэа і фота: Dmytro Tolkachov, Oleksandr Bekker
Мантаж: Oleksandr Bekker
