Kabayo ILDU

«Гэта Божае пакліканне»: калумбійскі баец, які выканаў больш за 80 баявых заданняў

Калумбіец з пазыўным «Caballo Loco» — у перакладзе з іспанскай «Шалёны Конь» — прыехаў абараняць Украіну пасля дзевяці гадоў службы ў калумбійскай арміі. На момант нашай размовы ён ужо выканаў больш за 80 баявых заданняў, ваяваў у Серабранскім лесе і на Пакроўскім кірунку і неаднаразова сутыкаўся тварам да твару са смерцю.

 

 

Нягледзячы на небяспекі, якія яму давялося перажыць, і хваляванні родных, Caballo лічыць сваю прысутнасць ва Украіне вышэйшым пакліканнем. Ён прыехаў сюды, каб дапамагчы абараніць тых, хто не можа самастойна супрацьстаяць несправядлівай агрэсіі.

 

 

 

З Калумбіі ва Украіну

 

 

Caballo прыехаў ва Украіну прыкладна ў верасні 2023 года:

 

 

«Гэта было маё ўласнае рашэнне — я хацеў зрабіць свой невялікі ўнёсак у падтрымку Украіны».

 

 

Да гэтага калумбіец каля дзевяці гадоў служыў у арміі сваёй краіны. Частка набытага досведу спатрэбілася яму, але вайна ва Украіне аказалася зусім іншай:

 

 

«Вайна тут моцна адрозніваецца ад той, якую мы маем у Калумбіі. Тут яна значна цяжэйшая, а атмасфера вельмі напружаная».

 

 

 

Загартаваны ў баях

 

 

На момант нашай размовы Caballo ужо выканаў больш за 80 баявых заданняў. Найцяжэйшымі ён лічыць баі ў Серабранскім лесе і на Пакроўскім кірунку.

 

 

Калумбійскі добраахвотнік правёў каля адзінаццаці месяцаў у Серабранскім лесе. Спачатку сітуацыя там заставалася адносна кантраляванай, але потым усё рэзка змянілася:

 

 

«Спачатку мы яшчэ маглі выконваць сваю працу, але потым раптам усё цалкам выбухнула».

 

 

 

Пагроза з паветра

 

 

Падчас адной з апошніх місій перад нашай размовай Caballo ледзь не атрымаў раненне ад дрона, які скідваў выбуховыя боепрыпасы.

 

 

Яго ратацыя ўжо скончылася, і група рыхтавалася пакінуць свае пазіцыі. Аднак варожыя дроны працягвалі бесперапынна атакаваць.

 

 

Тады камандзір перадаў па радыё загад адыходзіць і папярэдзіў, што дроны ўжо над імі.

 

 

Caballo спакойна ішоў, калі адзін з дронаў раптам асвятліў яго:

 

 

«Не свяціце на мяне», — сказаў ён, а потым спытаў: «Чаму вы свеціце на мяне, калі вы свае?»

 

 

Паводле яго слоў, неўзабаве ўпала граната, а праз дзве секунды пачалі падаць касетныя боепрыпасы.

 

 

Caballo кінуўся бегчы праз лес. Боепрыпасы выбухалі побач. Ён крычаў свайму таварышу, спрабуючы паведаміць, дзе знаходзіцца, але не пачуў адказу.

 

 

Была гадзіна ці дзве ночы, але, на шчасце, было дастаткова светла, каб яго баявы таварыш урэшце заўважыў Caballo на сцежцы каля невялікага пагорка. Там калумбіец знайшоў заглыбленне, падобнае да акопа, і схаваўся ў ім. Неўзабаве побач упала яшчэ адна граната і засыпала заглыбленне. На шчасце, усім удалося выбрацца без раненняў.

 

 

 

Вышэйшае пакліканне

 

 

Рашэнне прыехаць ва Украіну было для Caballo складаным не толькі праз небяспеку вайны:

 

 

«Мая маці вельмі хвалюецца».

 

 

Яго сябры, браты і сёстры таксама не хацелі, каб ён ехаў на вайну. Аднак сам ён успрымае сваю прысутнасць тут як пакліканне, ад якога не можа адмовіцца:

 

 

«Быць тут — гэта Божае пакліканне, і для мяне яно непазбежнае, незалежна ад таго, што кажа мая сям’я».

 

 

 

Школа характару

 

 

Caballo разумее, што вайна — гэта пэўны этап жыцця, які пакідае след не толькі на целе, але і ў псіхіцы чалавека:

 

 

«Яна ўплывае на чалавека як фізічна, так і псіхалагічна. А тут у людзей цалкам змяняецца светапогляд».

 

 

Калумбіец заклікае замежнікаў прыязджаць ва Украіну, набываць досвед і далучацца да агульнай справы. На яго думку, важна не проста ўбачыць вайну на ўласныя вочы, але і зрабіць свой унёсак у барацьбу:

 

 

«Добра набываць такі досвед. Але яшчэ лепш — служыць і рабіць важны ўнёсак у агульную справу тут, ва Украіне».

 

 

Caballo таксама падкрэслівае сілу сумесных намаганняў:

 

 

«Бо разам мы складаем адну з найбуйнейшых армій свету. І мы працягваем рухацца наперад».

 

 

 

Дзеля будучыні

 

 

Пасля заканчэння вайны Caballo хоча стварыць сям’ю. Пакуль жа ён бачыць сваю місію ў тым, каб абараняць сябе, сваіх баявых таварышаў і тых, хто не можа самастойна супрацьстаяць небяспецы: дзяцей, жанчын і пажылых людзей. Сваю прысутнасць ва Украіне ён тлумачыць проста:

 

 

«Я тут, каб дапамагчы ўсім, хто не можа абараніць сябе сам».

 

 

 

Інтэрв’ю: Volodymyr Patola


Тэкст: Dmytro Tolkachov


Відэа: Oleksandr Los, Volodymyr Patola


Рэдагаванне: Oleksandr Bekker