Каліфарнійскае сэрца, украінскія карані — Янкі, добраахвотнік Узброеных сіл Украіны са ЗША
Яго дом — сонечная Каліфорнія, энергія якой падарыла свету веліч Галівуда і геній Сіліконавай даліны. Да Украіны Янкі не меў вайсковага досведу, хаця і разглядаў кар’еру ў арміі ЗША. Аднак расійская вайна супраць Украіны змяніла ўсё — і ў выніку прывяла яго ў шэрагі 47-й асобнай механізаванай брыгады «Маґура».
За пазыўным «Янкі» лёгка пазнаць амерыканца. Але яго асабістая гісторыя цесна звязаная з Украінай:
«Мая сям’я па бацькоўскай лініі — з Украіны. Мае дзядуля і бабуля родам з Адэсы. Гэта моцна матывавала мяне прыехаць сюды».
Калі Расія пачала поўнамаштабнае ўварванне ў 2022 годзе, каліфарніец быў яшчэ падлеткам. У шаснаццаць гадоў ён сачыў за вайной у рэжыме рэальнага часу, праз бесперапынны паток навін. Кадры разбурэнняў і паведамленні пра расійскія злачынствы паступова сфармавалі ў ім жаданне дзейнічаць:
«Тое, што адбылося ў Марыупалі — удар па радзільні, гібель цяжарных жанчын… Гэта ненармальна. Таму я прыехаў сюды, бо хачу дапамагчы настолькі, наколькі магу».
Мы пазнаёміліся з Янкі, калі ён ужо чатыры месяцы служыў у падраздзяленні Atlas 47-й механізаванай брыгады «Маґура». Аднак да гэтай часткі ён прыйшоў не адразу:
«Спачатку я планаваў пайсці ў 31-ю брыгаду. Калі быў у іх штабе, сустрэў чалавека, які даў мне кантакт рэкрутэра 47-й брыгады. Так я сюды трапіў. 47-я — добрая брыгада. Ніякіх прэтэнзій».
Адной рашучасці недастаткова, каб стаць салдатам. Нягледзячы на матывацыю і гатоўнасць ваяваць, маладому амерыканцу давялося прайсці інтэнсіўную падрыхтоўку перад выхадам на фронт. Навучанне ўключала ўсе базавыя навыкі пяхоты:
«Навучанне было добрым. Вучаць абыходжанню са зброяй, ваеннай медыцыне — як аказваць дапамогу параненым, а таксама дзеянням у акопах. Усё ідзе крок за крокам, дзень за днём».
Найбольшае ўражанне на яго зрабіў прафесіяналізм інструктараў, многія з якіх мелі рэальны баявы досвед. Але ён хутка зразумеў адну з галоўных праўдаў вайны: ні адзін курс не можа цалкам падрыхтаваць да фронту. Большасць ведаў прыходзіць толькі праз практыку, ужо ў баявых умовах:
«Мой інструктар раней служыў у Blackwater — неверагодны чалавек, які выдатна ведае сваю справу. А ўсё астатняе ты засвойваеш у працэсе. І я не лічу гэта праблемай. Наадварот — гэта добра, калі вучышся праз досвед».
Янкі гаворыць пра вайну без ілюзій. Ён лічыць, што бравура нічога не вартая, калі чалавеку не хапае ўнутранай сілы вытрымаць фронт. Вайна хутка адсейвае тых, хто прыязджае за адрэналінам або рамантызаванай «прыгодаю»:
«Сюды нельга прыязджаць з думкай: “я проста хачу паспрабаваць”. Ты пакідаеш сям’ю, сваё папярэдняе жыццё і пачынаеш зусім новы шлях. Гэта не для слабых. Вайна — гэта пекла. Тут няма нічога вясёлага.
Калі хочаш прыехаць ва Украіну і дапамагчы абараняць жанчын, дзяцей і суверэнітэт краіны — прыязджай. Але ты павінен разумець, што гэта запатрабуе ад цябе ўсяго. Патрэбная моцная воля».
Амерыканец таксама падкрэслівае: ісці на вайну без падрыхтоўкі і разумення — небяспечная памылка. Будучым добраахвотнікам ён раіць загадзя вывучыць падраздзяленне, у якое яны хочуць трапіць. Асабліва важнае пытанне — мова:
«Ёсць брыгады, дзе размаўляюць на розных мовах. Таму трэба пераканацца, што ў тваім падраздзяленні будуць людзі, якія гавораць на тваёй мове».
Для Янкі служба ва Украіне — не выпадковы эпізод, а толькі пачатак больш доўгага вайсковага шляху. Баявы досвед, атрыманы на фронце расійска-ўкраінскай вайны, ён плануе выкарыстоўваць у арміі ЗША:
«Я прыехаў сюды, каб стаць танкістам. Але маё цяперашняе падраздзяленне не дае такой магчымасці замежнікам. Пасля службы тут я вярнуся ў ЗША і пайду ў амерыканскую армію — спадзяюся, ужо як танкіст».
Дізнацца больш пра 47-ю асобную механізаваную брыгаду “Маґура” і далучыцца да яе можна на афіцыйным сайце: https://47.army/
Тэкст: Дзмітрый Талкачоў
Відэа, фота: Уладзімір Патала, Дзмітрый Талкачоў
Мантаж: Аляксандр Бекер
