Σφίγγα: «Όλοι οι Ευρωπαίοι πρέπει να συμμετάσχουν σε αυτόν τον αγώνα»

Όπως ο λιοντάρι-φρουρός της Γκίζας, ο Σφίγγας της 1ης Διεθνούς Λεγεώνας για την Άμυνα της Ουκρανίας είναι μια σταθερή παρουσία μέσα στη μονάδα του. Είναι κάποιος στον οποίο μπορείς να βασιστείς όταν όλα τα άλλα είναι αβέβαια. Αντικατοπτρίζοντας την αρχαία φιγούρα πίσω από το ψευδώνυμό του, ο Σφίγγας φρουρεί την ομάδα του, έτοιμος να την οδηγήσει σε ό,τι προκλήσεις φέρει το πεδίο της μάχης.

Ο 39χρονος Γάλλος ήταν στη Λεγεώνα επτά μήνες κατά τη στιγμή της συνέντευξης. Ξεκίνησε στην πρώτη γραμμή με το 2ο Τάγμα Πεζικού, συμμετέχοντας σε τέσσερις αποστολές γύρω από το Ποκρόφσκ, περνώντας συνολικά 21 ημέρες στο μέτωπο. Μετά από τρεις μήνες στο 2ο Τάγμα, ο Σφίγγας μετατέθηκε στην ομάδα όλμων 82 mm του 1ου Τάγματος. Τώρα είναι αρχηγός ομάδας στη μονάδα όλμων και έχει αναπτυχθεί κοντά στο Κουπιάνσκ. Εκεί έχει ολοκληρώσει έξι αποστολές σε 48 ημέρες, πολεμώντας τις ρωσικές δυνάμεις υπό συνεχή πυροβολισμό από πυροβόλα και επιθέσεις με drones.

Μια ομάδα όλμων ζει στις θέσεις της, περιμένοντας να ρίξει μια καταιγίδα από βλήματα στον εχθρό. Όταν τον συναντήσαμε, ο Sphynx είχε μόλις επιστρέψει από μια αποστολή μετά από 11 ημέρες στο πεδίο. Ήταν αρκετά εξαντλητικό, αλλά αυτό δεν τον εμπόδισε να φαίνεται ήρεμος, ψύχραιμος και σίγουρος. Όταν ρωτήθηκε από πού προέρχεται η ψυχραιμία του, ο Sphinx απάντησε με ήρεμη φιλοσοφία:

«Όταν επιστρέφεις από τη θέση σου, αρχίζεις να ξεχνάς όλα όσα πέρασες και όλο το άγχος που υπέφερες. Εστιάζεις στην επόμενη αποστολή και κάνεις ό,τι μπορείς για να αναρρώσεις, τόσο σωματικά όσο και ψυχικά».

Ο Sphynx εντάχθηκε στον γαλλικό στρατό σε ηλικία 21 ετών και υπηρέτησε για πάνω από 16 χρόνια. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, απέκτησε εκτεταμένη εμπειρία σε ένα σύνταγμα πεζικού, συμμετέχοντας σε απαιτητικές αποστολές και μαθαίνοντας να χειρίζεται καταστάσεις υψηλής πίεσης. Αυτό το υπόβαθρο διαμόρφωσε τη νοοτροπία του και του έμαθε να παραμένει συγκεντρωμένος και ήρεμος, ακόμη και υπό πυρά:

«Έκανα πολλή εκπαίδευση στη Γαλλία και αποσπάστηκα στο Αφγανιστάν το 2012. Όταν ήρθα εδώ, ήθελα να μεταφέρω την εμπειρία του γαλλικού πεζικού στους Ουκρανούς για να ενισχύσω τις δυνάμεις τους. Οι ευθύνες μου ως αρχηγός ομάδας με προετοίμασαν επίσης να αντιμετωπίσω οποιαδήποτε κατάσταση, ακόμα και όταν είναι τρομακτική. Αλλά στην πραγματικότητα, αυτό ισχύει για όλους τους στρατιώτες. Πρέπει απλώς να παραμένουμε συγκεντρωμένοι στους στόχους μας και να εκτελούμε τις διαταγές μας. Πρέπει να κατανοούμε την τακτική κατάσταση, ώστε να μπορούμε να λαμβάνουμε τις καλύτερες αποφάσεις ενάντια στους Ρώσους».

Ωστόσο, ακόμη και τα χρόνια στο στρατό δεν εγγυώνται την επιβίωση σε αυτό το νέο είδος μάχης που έχει γίνει ο πόλεμος μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας. Η τεχνολογία αλλάζει τη φύση κάθε αποστολής και ο εχθρός προσαρμόζεται γρήγορα, αναγκάζοντας τους στρατιώτες να μαθαίνουν και να προσαρμόζονται μέρα με τη μέρα. Ανεξάρτητα από το πόσο έμπειρος ή ικανός είσαι, παραμένεις ευάλωτος σε έναν πόλεμο όπου η απειλή μπορεί να έρθει από τον ουρανό ανά πάσα στιγμή:

«Σε έναν πόλεμο υψηλής έντασης όπως αυτός, το να έχεις προηγούμενη στρατιωτική εμπειρία δεν εγγυάται την επιβίωσή σου. Θα έλεγα ότι είναι η εμπειρία που αποκτάς εδώ — μέσα από τον αριθμό των αποστολών και των ημερών που περνάς στο πεδίο — που αυξάνει τις πιθανότητες επιβίωσής σου. Είναι ο μόνος τρόπος να συνηθίσεις το άγχος από το πυροβολικό, τις αεροπορικές επιθέσεις και τις κινήσεις των ρωσικών στρατευμάτων. Πρέπει λοιπόν να παραμένεις δυνατός και να ακολουθείς τις συμβουλές που σου δίνουν».

Ωστόσο, ακόμη και ένας τόσο επιθετικός πόλεμος είναι, κατά κάποιον τρόπο, μια γιορτή για έναν γνήσιο στρατιώτη. Προσφέρει αμέτρητες ευκαιρίες για να ακονίσεις τις πολεμικές σου ικανότητες με τρόπους που δεν μπορεί να προσφέρει η ειρήνη. Κάθε μέρα που περνάς υπό πυρά ωθεί τους στρατιώτες να βελτιώνονται, αναγκάζοντάς τους να σκέφτονται γρηγορότερα και να κινούνται πιο έξυπνα. Με την πάροδο του χρόνου, μετατρέπεσαι σε μια πραγματική πολεμική μηχανή, ικανή να χειριστεί ακραίες καταστάσεις με ψυχραιμία και ακρίβεια

«Οι μάχες εδώ μου έμαθαν πώς να αντιμετωπίζω απειλές και να επιβιώνω υπό συνεχή ρωσικά πυρά, επιθέσεις με drones και εχθρικές επιθέσεις. Το να μένεις στην πρώτη γραμμή και να συμμετέχεις σε τόσες αποστολές σε προετοιμάζει να αντιμετωπίσεις αυτές τις απειλές και να συνεχίσεις. Είναι επικίνδυνο, αλλά έτσι έμαθα να πολεμάω και να επιβιώνω σε έναν πόλεμο υψηλής έντασης».

Η σύγχρονη εμπειρία στον πόλεμο δεν είναι το μόνο που μπορεί να προσφέρει η Ουκρανία σε έναν πραγματικό μαχητή. Αργά ή γρήγορα, ο πόλεμος θα τελειώσει. Θα έρθει η ώρα για όσους πολέμησαν για την ελευθερία της Ουκρανίας να αποκομίσουν τους καρπούς της δέσμευσής τους. Θα έχουν το σεβασμό των ανθρώπων που υπερασπίστηκαν, ο οποίος θα τους καθοδηγήσει σε ό,τι ακολουθήσει — είτε πρόκειται για την ανοικοδόμηση της Ουκρανίας είτε για το ξεκίνημα ενός νέου κεφαλαίου στη ζωή τους:

«Εδώ μας σέβονται και οι Ουκρανοί μας υποδέχονται θερμά. Βλέπουν και κατανοούν τις θυσίες που κάνουμε. Αυτό δίνει νόημα στον αγώνα μας. Μόλις τελειώσει ο πόλεμος, πιστεύω ότι θα υπάρχουν πολλές ευκαιρίες στον οικονομικό τομέα. Αφού πολεμήσεις στις τάξεις του ουκρανικού στρατού, μπορείς να αποκτήσεις την υπηκοότητα, κάτι που είναι σημαντικό για άτομα όπως εμείς που ήρθαμε από μακριά και θα θέλαμε να ξεκινήσουμε νέα έργα εδώ μετά τον πόλεμο».

Αλλά η μάχη δεν έχει τελειώσει ακόμα. Τα μέτωπα παραμένουν ενεργά κάθε μέρα και η απειλή του εχθρού είναι συνεχής. Η νίκη δεν θα έρθει εύκολα. Απαιτεί θάρρος, αντοχή και την προθυμία να συνεχίσουμε να πολεμάμε παρά την εξάντληση:

«Πιστεύω ότι είμαστε κοντά στη νίκη επί της Ρωσίας. Πρέπει να συνεχίσουμε και θα εκδιώξουμε τα ρωσικά στρατεύματα από την Ουκρανία. Και γιατί να μην βαδίσουμε προς τη Μόσχα, αν συνεχίσουν να παίζουν αυτό το διαβολικό παιχνίδι των επιθέσεων εναντίον αμάχων με πυραύλους;

Χρειαζόμαστε περισσότερους αποφασισμένους ανθρώπους που πιστεύουν ότι μπορούν να βοηθήσουν να αλλάξει η πορεία αυτού του πολέμου. Με περισσότερους εθελοντές, μπορούμε να κάνουμε τη διαφορά. Αλλά για να συμβεί αυτό, οι Ευρωπαίοι πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι η συμβολή τους μπορεί πραγματικά να αλλάξει την έκβαση αυτής της σύγκρουσης».

Πώς μπορεί να τελειώσει γρηγορότερα ο πόλεμος; Ο Sphynx πιστεύει ότι συνεχίζεται λόγω της έλλειψης πραγματικής, αποφασιστικής υποστήριξης από τις δυτικές κυβερνήσεις. Ενώ πολλές χώρες έχουν εκφράσει την αλληλεγγύη τους προς την Ουκρανία, ο ίδιος θεωρεί ότι τα λόγια δεν αρκούν για να νικήσουν έναν καλά οπλισμένο και αδίστακτο εχθρό:

«Νομίζω ότι οι δυτικές κυβερνήσεις δείχνουν υπερβολική αδυναμία. Πρέπει να λάβουν μια ισχυρή πολιτική στάση ενάντια στο ολοκληρωτικό καθεστώς της Ρωσίας. Η Ρωσία σκοτώνει ανθρώπους χωρίς λόγο, μόνο και μόνο για να κατακτήσει περισσότερη γη. Αλλά για ποιο λόγο; Έχουν ήδη τη μεγαλύτερη χώρα στον κόσμο, αλλά δεν μπορούν καν να την αναπτύξουν και εξακολουθούν να θέλουν περισσότερα. Γι' αυτό επιτίθενται στην Ουκρανία. Ο μόνος τρόπος να τους σταματήσουμε είναι να τους αντισταθούμε και να τους νικήσουμε μια για πάντα».

Η Ουκρανία χρειάζεται ισχυρότερη πολιτική υποστήριξη, περισσότερα όπλα και το θάρρος των δυτικών ηγετών να λάβουν σταθερή στάση ενάντια στην επιθετικότητα της Ρωσίας. Ο Sphynx είναι πεπεισμένος ότι αν η Δύση παρείχε τους απαραίτητους πόρους και λάμβανε πιο τολμηρές ενέργειες, θα άλλαζε η ισορροπία δυνάμεων στο πεδίο της μάχης, επιτρέποντας στην Ουκρανία να εκδιώξει τους κατακτητές πιο γρήγορα και να φέρει αυτόν τον πόλεμο σε ένα δίκαιο τέλος:

«Περιμένω από τις δυτικές χώρες να δείξουν περισσότερο θάρρος και να αλλάξουν την ισορροπία δυνάμεων έναντι της Ρωσίας. Έτσι θα επιτύχουμε τη νίκη επί αυτών των εγκληματικών δυνάμεων ενός ολοκληρωτικού καθεστώτος, με ηγέτες που έχουν χάσει την αξιοπρέπεια και τη λογική τους — έχουν καταστραφεί από την τρέλα».

Ο Sphynx τονίζει ότι ήταν οι ενέργειες των ρωσικών δυνάμεων εναντίον των ουκρανικών αμάχων που τον ώθησαν να έρθει στην Ουκρανία. Δεν μπορούσε να αγνοήσει το γεγονός ότι αθώοι άνθρωποι γίνονταν στόχος και τα σπίτια τους καταστρέφονταν. Για αυτόν, δεν ήταν πλέον απλώς μια μακρινή σύγκρουση — ήταν ένα κάλεσμα να αντισταθεί στη βία και την αδικία:

«Η Ουκρανία δέχεται επιθέσεις για πάνω από τρία χρόνια. Και είναι αδύνατο να μένεις άπραγος ενώ ο ουκρανικός λαός καταπιέζεται. Γι' αυτό ήρθα στην Ουκρανία για να συμμετάσχω σε αυτή τη μάχη. Ο τρόπος με τον οποίο η Ρωσία διεξάγει αυτόν τον πόλεμο είναι εντελώς άδικο. Έχουν διαπράξει πολλές φρικαλεότητες εδώ, συμπεριλαμβανομένων εκτελέσεων Ουκρανών στρατιωτών και αμάχων. Πρέπει να βάλουμε τέλος σε αυτή την άδικη και παράλογη κατάσταση. Γι' αυτό πρέπει να είμαστε εδώ — για να υποστηρίξουμε τους Ουκρανούς και να διώξουμε τους Ρώσους από την Ουκρανία».

Για τον Sphynx, η Ουκρανία είναι μια χώρα με αδάμαστο λαό, που εκπροσωπείται από τον ήρωά του, τον Oleksandr Usyk. Πολύ πριν πατήσει το πόδι του στο ουκρανικό έδαφος, ο Sphynx ακολουθούσε την πορεία του Usyk, παρακολουθώντας κάθε αγώνα, κάθε θρίαμβο, κάθε στιγμή που ο αδιαμφισβήτητος πρωταθλητής βαρέων βαρών σήκωνε τις γροθιές του σε ένδειξη νίκης:

«Είμαι κάτι περισσότερο από απλός θαυμαστής — με εμπνέει. Οι νίκες του Usyk μας δίνουν δύναμη και κουράγιο να συνεχίσουμε να πολεμάμε ενάντια στα ρωσικά στρατεύματα. Σε αυτόν βλέπω το πνεύμα της Ουκρανίας — ατρόμητο, αποφασιστικό και περήφανο. Το παράδειγμά του με τροφοδοτεί καθώς πολεμάμε για την ελευθερία της Ουκρανίας».

Η Sphynx είναι βαθιά πεπεισμένη ότι δεν είναι πλέον η μάχη της Ουκρανίας. Είναι της Ευρώπης. Και η νίκη της Ουκρανίας είναι νίκη για όλη την Ευρώπη. Η πτώση της Ουκρανίας θα στείλει ένα μήνυμα στον κόσμο ότι η επιθετικότητα και η κατοχή μπορούν να πετύχουν. Έτσι, κάθε χαρακώματα που κρατιούνται εδώ είναι ένα βήμα προς την εξασφάλιση ενός μέλλοντος όπου οι άνθρωποι θα είναι ελεύθεροι να αποφασίζουν για το δικό τους πεπρωμένο. Αυτή η πεποίθηση είναι που ωθεί τη Sphynx να συνεχίσει να αγωνίζεται:

«Είναι πλέον απαραίτητο, ακόμη και υποχρέωση, κάθε Ευρωπαίος πολίτης να συμμετάσχει σε αυτόν τον αγώνα. Η νίκη επί της Ρωσίας είναι δυνατή — και θα την πετύχουμε — αν οι Ευρωπαίοι κατανοήσουν πραγματικά τι συμβαίνει εδώ για πάνω από τρία χρόνια. Ο καθένας από εμάς πρέπει να συμβάλει στην ενίσχυση των ουκρανικών μονάδων, γιατί αυτός ο πόλεμος αφορά πλέον όλη την Ευρώπη. Κάθε Ευρωπαίος πρέπει να βρει έναν τρόπο να βοηθήσει την Ουκρανία να νικήσει και να εξασφαλίσει την ήττα της Ρωσίας».

Κείμενο: Dmytro Tolkachov

Φωτογραφία: Volodymyr Patola, Sphynx