Στρατιώτης των συνοριακών δυνάμεων της Κολομβίας υπερασπίζεται την Ουκρανία
Ο Έντουιν, στρατιώτης της 2ης Διεθνούς Λεγεώνας για την Υπεράσπιση της Ουκρανίας, με το κωδικό όνομα «Θάνος», είναι επαγγελματίας στρατιωτικός. Έχει δέκα χρόνια εμπειρίας στην Κολομβία. Ο Έντουιν ήταν συνοριοφύλακας, συμμετείχε στον αγώνα κατά μιας ισχυρής τοπικής εγκληματικής οργάνωσης και έλαβε μέρος σε μάχες. Του απονεμήθηκε το Κολομβιανό Μετάλλιο Αγώνα και το Ξίφος της Ελευθερίας. Όμως, μετά την έναρξη της πλήρους εισβολής της Ουκρανίας από τις ρωσικές δυνάμεις κατοχής, όταν είδε τις ειδήσεις, ο εθελοντής αποφάσισε χωρίς δισταγμό να παραιτηθεί από την υπηρεσία και να έρθει να βοηθήσει τους Ουκρανούς.
Φυσικά, η απόφαση του Έντουιν δεν έγινε δεκτή με ενθουσιασμό από την οικογένειά του:
«Οι συγγενείς μου τρομοκρατήθηκαν όταν το έμαθαν, γιατί ο πόλεμος στην Ουκρανία είναι πολύ χειρότερος από αυτόν που έζησα στην Κολομβία. Ακόμα μου ζητούν να γυρίσω, αλλά πιστεύω ότι μπορώ να βοηθήσω την Ουκρανία. Έχω πάει στο Κίεβο και στο Τερνόπιλ. Είναι όμορφες, καθαρές πόλεις. Όλα είναι οργανωμένα εκεί. Μου άρεσε πολύ.»
Ο Θάνος εντάχθηκε στη Διεθνή Λεγεώνα για την Άμυνα της Ουκρανίας τον Μάρτιο του 2024. Πολέμησε στο δάσος Σερμπριανκά και στην περιοχή Ποκρόβσκι. Κατά τη διάρκεια των σφοδρών μαχών, κέρδισε το σεβασμό των συντρόφων του, τη φήμη ενός εξαιρετικά γενναίου και αξιόπιστου ατόμου και ενός έμπειρου πολεμιστή.
«Το πιο δύσκολο κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων είναι να ελέγχεις τον εαυτό σου ως άτομο και να ελέγχεις τους φόβους σου», μοιράζεται ο λεγεωνάριος την εμπειρία του. «Στον κολομβιανό στρατό, μας έλεγαν ότι ο φόβος είναι στο μυαλό μας. Πάντα προσπαθούσα να ελέγχω το μυαλό μου. Πιστεύω επίσης στον Θεό και είμαι σίγουρος ότι με προστατεύει. Όταν τελειώνει η αποστολή, προσπαθώ να ξεχάσω όλα όσα συνέβησαν εκεί και να επικεντρωθώ στο παρόν και να προετοιμαστώ για την επόμενη επιχείρηση».
Παρά τη δύσκολη εμπειρία του, ο Έντουιν διατήρησε μια ανθρώπινη και ακόμη και ευγενική στάση απέναντι στους στρατιώτες, συμπεριλαμβανομένων των εχθρών. Ωστόσο, υπάρχει μια διαφορά όσον αφορά τους Ρώσους:
«Σέβομαι κάθε άνθρωπο που παίρνει τα όπλα, γιατί αυτό απαιτεί δύναμη θέλησης. Αλλά δεν σέβομαι τους Ρώσους ως ανθρώπους για αυτό που κάνουν στην Ουκρανία», μοιράζεται ο Θάνος τις απόψεις του για τη ζωή. «Αυτό που μου αρέσει περισσότερο στην Ουκρανία είναι ότι οι άνθρωποι υπερασπίζονται τη χώρα τους με όλη τους την καρδιά. Όταν δεν θα έχω το πάθος (την εσωτερική φλόγα στην καρδιά μου), θα σταματήσω να πολεμάω. Σέβομαι τους μαχητές όλων των εθνικοτήτων που εντάχθηκαν στη Λεγεώνα».
Ο Έντουιν είναι επαγγελματίας. Αγαπάει αυτό που κάνει και η στρατιωτική θητεία είναι η νηφάλια, ισορροπημένη επιλογή του. Ένας τρόπος ζωής που τον εμπνέει να κάνει απίστευτα πράγματα.
«Γεννήθηκα στρατιώτης», λέει ο Θάνος. «Όταν τελειώσει ο πόλεμος στην Ουκρανία, θα ψάξω για ένα άλλο μέρος όπου θα μπορώ να είμαι στρατιώτης».
Οι σύντροφοί του σέβονται τον Έντγουιν όχι μόνο για την ικανότητα και τον επαγγελματισμό του, που του επιτρέπουν να εκτελεί με επιτυχία τις πιο δύσκολες και επικίνδυνες αποστολές, αλλά και για το θάρρος και την αξιοπιστία του. Ο Θάνος είναι έμπειρος στη χρήση μικρών όπλων, χειρίζεται διάφορα τουφέκια και πολυβόλα. Πολλές φορές ο λεγεωνάριος έχει συμφωνήσει να συμμετάσχει σε δύσκολες αποστολές και έχει επιστρέψει νικητής. Ωστόσο, είναι πολύ προσεκτικός με τις συμβουλές που δίνει σε άλλους λεγεωνάριους ή εθελοντές που σκοπεύουν να ενταχθούν στο στρατό:
«Όσον αφορά την ψυχολογική συνιστώσα, δεν μπορώ να δώσω καμία συμβουλή. Όλοι οι άνθρωποι είναι διαφορετικοί. Δεν μπορείς να γίνεις στρατιώτης - πρέπει να γεννηθείς στρατιώτης. Ο καθένας ζει με βάση τον χαρακτήρα και τη δύναμη της θέλησής του. Αυτές είναι προσωπικές αποφάσεις του καθενός. Όσον αφορά τους νέους που πρόκειται να ενταχθούν στις Ένοπλες Δυνάμεις της Ουκρανίας, νομίζω ότι τώρα είναι η κατάλληλη στιγμή να δείξετε στην Ουκρανία ότι είστε έτοιμοι να την υπερασπιστείτε. Στον πόλεμο, η πειθαρχία είναι το πιο σημαντικό πράγμα. Πρέπει να καταλάβετε πλήρως ότι δεν είστε πλέον πολίτες, αλλά στρατιωτικοί. Πρέπει να αγαπάτε αυτό που κάνετε. Δεν μπορείτε απλά να τα παρατήσετε. Ένας στρατιώτης πρέπει να επικεντρώνεται στη στρατιωτική του ζωή.»
Όπως οι περισσότεροι άνθρωποι της δράσης, ο Έντουιν είναι αρκετά προσεκτικός με τα λόγια του. Ωστόσο, μοιράζεται μερικά μυστικά των δεξιοτήτων του:
«Για να επιβιώσεις τα πρώτα 10 λεπτά της πρώτης σου μάχης, πρέπει να είσαι ψυχολογικά προετοιμασμένος, να έχεις τη σωστή κινητοποίηση και να μην «αποσυνδεθείς». Πρέπει επίσης να χρησιμοποιήσεις όλες τις γνώσεις που απέκτησες κατά τη διάρκεια της εκπαίδευσης.»
Ταυτόχρονα, ένας λεγεωνάριος είναι ένας βαθιά θρησκευόμενος άνθρωπος:
«Πιστεύω στον Θεό και ότι πάντα με προστατεύει. Ο Θεός μου δίνει όλα όσα χρειάζομαι για να ελέγχω τον εαυτό μου κατά τη διάρκεια της επιχείρησης.»
Κατά τη διάρκεια των αποστολών μάχης, ο Thanos έπρεπε να συμμετέχει σε επιχειρήσεις διάσωσης και ιατρικής διακομιδής των συντρόφων του. Η στρατιωτική αδελφότητα έχει ιδιαίτερη σημασία για αυτόν:
«Έπρεπε να σώσω τους συντρόφους μου. Συμβαίνει στον πόλεμο και δεν μπορείς να το αποφύγεις. Στις περισσότερες περιπτώσεις, όταν ένας συνάδελφος στρατιώτης τραυματίζεται, προσπαθείς να επικοινωνήσεις μαζί του ή να ρωτήσεις κάποιον πόσο σοβαρά είναι τραυματισμένος και πώς πάει η θεραπεία του. Αργότερα, όταν επιστρέφει στην υπηρεσία, η σχέση σας είναι πιο θερμή. Οι σύντροφοί μου είναι κάτι περισσότερο από απλοί συνάδελφοι. Όταν είσαι μαζί τους σε ένα ορύγμα, μοιράζεσαι τον φόβο σου μαζί τους και αυτοί μοιράζονται τον δικό τους μαζί σου. Βασίζεσαι πάνω τους και αυτοί βασίζονται πάνω σου. Στα χαρακώματα, γινόμαστε μια οικογένεια. Όταν πηγαίνεις σε αποστολή, ο συνάδελφός σου δεν είναι απλώς ένας συνάδελφος ή ένας φίλος. Γίνεται μέλος της οικογένειάς σου».
Φυσικά, η συμμετοχή σε πολεμικές επιχειρήσεις, ειδικά σε άλλη χώρα, δεν είναι ένα απλό τουριστικό ταξίδι. Οι πολεμικές επιχειρήσεις συνεπάγονται πάντα σοβαρή σωματική κόπωση. Μερικές φορές, τέτοιες συνθήκες γίνονται ακόμη και μέρος της λαϊκής παράδοσης της στρατιωτικής υποκουλτούρας.
«Έχουμε μια φράση: «Μεταφέρεις σαν γάιδαρος, αλλά ζεις σαν βασιλιάς»», λέει ένας λεγεωνάριος. Με αυτόν τον αφορισμό εννοεί ότι είναι δύσκολο να μεταφέρει διάφορα στρατιωτικά είδη εξοπλισμού, κυρίως όπλα και πυρομαχικά. Αλλά με καλά πυρομαχικά, ο στρατιώτης έχει κάτι για να πολεμήσει και αισθάνεται καλύτερα κατά τη διάρκεια της μάχης, όταν δεν υπάρχει τόσο επείγουσα ανάγκη να εξοικονομήσει πυρομαχικά ή χειροβομβίδες. «Αν μου πουν να μεταφέρω 20 χειροβομβίδες, θα το κάνω. Αν μου διατάξουν να μεταφέρω ένα κουτί πυρομαχικά, θα το κάνω, γιατί είμαι στρατιώτης».
Η διαφορά στις γαστρονομικές παραδόσεις της Ουκρανίας και της Κολομβίας έχει γίνει σχεδόν θρύλος στη Λεγεώνα, οπότε ο Θάνος δεν διστάζει να μιλήσει για τις γευστικές του προτιμήσεις:
«Δεν μας αρέσει το φαγητό, αλλά δεν πειράζει, γιατί είμαστε από άλλη χώρα. Έχουμε διαφορετική κουλτούρα και κουζίνα. Όλα τα άλλα μου ταιριάζουν απόλυτα στην Ουκρανία».
Παρά τις διαφορές στις γαστρονομικές παραδόσεις, οι περισσότεροι Κολομβιανοί και Ουκρανοί μοιράζονται πολύ πιο σημαντικές κοσμοθεωρητικές θέσεις. Πρώτα απ' όλα, αυτό αφορά τις οικογενειακές αξίες, το σεβασμό προς τους γονείς και τη συνήθεια να τους προστατεύουν υπό οποιεσδήποτε συνθήκες. Και εδώ, ένας επαγγελματίας στρατιώτης, ο φοβερός Θάνος, δεν αποτελεί εξαίρεση:
«Όταν επιστρέφω από μια αποστολή, τηλεφωνώ στη μαμά μου και της ζητώ να με ευλογήσει, και επίσης της μιλάω. Αυτό το κάνω για να μην ανησυχεί και να ξέρει ότι έχω φύγει για την αποστολή».
Ο Έντουιν ξέρει καλύτερα από τον καθένα πόσο σημαντικά είναι το θάρρος, ο επαγγελματισμός και η κινητοποίηση κάθε μέλους της μονάδας σε συνθήκες μάχης. Για αυτόν, η Λεγεώνα είναι πολύ περισσότερα από μια ομάδα, και το να είναι στρατιώτης είναι κάτι περισσότερο από ένα επάγγελμα.
«Η απόφαση να ενταχθείς στη Λεγεώνα είναι προσωπική απόφαση για τον καθένα», τονίζει ο Έντγουιν. «Πολλοί έρχονται εδώ για διαφορετικούς λόγους και όταν φτάνουν και αντιμετωπίζουν την πραγματικότητα του πολέμου, τους κατακλύζει ο φόβος. Κατά τη γνώμη μου, είναι καλύτερο να έχεις 20 άτομα στη Λεγεώνα που θα πάνε σε αποστολές και θα πολεμήσουν παρά 60 που θα είναι απλώς εμπόδιο».
Στις τάξεις των Διεθνών Λεγεώνων για την Άμυνα της Ουκρανίας, οι πιο γενναίοι άνθρωποι από περισσότερες από 75 χώρες πολέμησαν εναντίον των ρωσικών εισβολέων. Ήρθαν από διάφορα μέρη του κόσμου για να σταματήσουν το παγκόσμιο κακό του εικοστού πρώτου αιώνα με τα όπλα και το θάρρος τους. Είναι οι λεγεωνάριοι του ελεύθερου κόσμου. Και ο Θάνους είναι ένας από τους καλύτερους μεταξύ τους. Είναι λιτός στα λόγια, αλλά εκρηκτικός στις πράξεις. Επειδή γεννήθηκε στρατιώτης. Επειδή αγαπάει αυτό που κάνει και πιστεύει σε αυτό. Και μετά από δύσκολες αποστολές και σφοδρές μάχες, πάντα βρίσκει χρόνο να τηλεφωνήσει και να καθησυχάσει τη μητέρα του.
