Εδώ είναι που καταστρέφονται οι Ρώσοι
Η διμοιρία μη επανδρωμένων αεροσκαφών (UAV) της 1ης Διεθνούς Λεγεώνας για την Άμυνα της Ουκρανίας είναι μια μοναδική μονάδα. Όλα τα μέλη της είναι εθελοντές — παρακινημένοι και καλά εκπαιδευμένοι. Κάνουν πολύ περισσότερα από το να «πατάνε κουμπιά». Βελτιώνουν συνεχώς τις δεξιότητές τους, μελετώντας πολύπλοκες τεχνικές λεπτομέρειες. Αυτοί οι άνθρωποι κατανοούν τις ραδιοσυχνότητες, τις αρχές που διέπουν τον προηγμένο σύγχρονο εξοπλισμό και τον τρόπο με τον οποίο ο εχθρός προσπαθεί να διαταράξει το έργο τους. Λειτουργούν όχι μόνο υπό συνθήκες ενεργού ηλεκτρονικού πολέμου, αλλά και υπό τακτικές αντιποίνες. Η σημασία της καμουφλάζ δεν μπορεί να υπερεκτιμηθεί. Εάν οι κατακτητές καταφέρουν να εντοπίσουν τη θέση εκτόξευσης των ουκρανικών drones, δεν θα διστάσουν να χρησιμοποιήσουν κατευθυνόμενες αεροπορικές βόμβες, ανεξάρτητα από το κόστος της αποστολής των αεροσκαφών, για να μην αναφέρουμε τα πυρά του πυροβολικού ή φθηνότερα μέσα καταστροφής.
Το προσωπικό της μονάδας περιλαμβάνει τόσο Ουκρανούς όσο και ξένους εθελοντές. Μερικοί είναι έμπειροι μαχητές που έχουν ολοκληρώσει αμέτρητες αποστολές, στέλνοντας δεκάδες «όρκους» στην κόλαση. Άλλοι έχουν πρόσφατα ολοκληρώσει τη βασική εκπαίδευση, μαθαίνοντας από πιο έμπειρους συναδέλφους και αναπτύσσοντας το δικό τους στυλ στη θανατηφόρα τέχνη του σύγχρονου πολέμου.
Η ομάδα διατηρεί μια φιλοσοφική στάση:
«Φυσικά, το να αφαιρείς μια ζωή είναι κακό», λέει ο Μύκολα, μέλος της 1ης Διεθνούς Λεγεώνας, περιγράφοντας την καθημερινή πραγματικότητα των μαχών της μονάδας. «Το να χτυπήσεις έναν στόχο ως χειριστής drone δεν είναι απλή υπόθεση. Πρέπει να βάλεις το «πουλί» στον αέρα χωρίς να παρεμβληθεί η ραδιοπαρεμβολή του εχθρού ή τα όπλα του, να χτυπήσεις τον στόχο και να διασφαλίσεις ότι ο πολύπλοκος εξοπλισμός με τα πολλά εξαρτήματά του λειτουργεί τέλεια. Δεν έχει καμία σχέση με το να πατάς απλά κουμπιά για να σκοτώνεις εχθρούς ενώ ψήνεις λουκάνικα και πίνεις μπύρα, όπως μπορεί να φαντάζονται κάποιοι από έξω. Εξάλλου, ο εχθρός έχει και αυτός πολλά drones — και όχι μόνο. Αν είσαι έτοιμος να καταστρέψεις τον εχθρό, πρέπει να είσαι έτοιμος και να σε σκοτώσει. Αλλά μια καλά εκτελεσμένη αποστολή πτήσης και ένας καταστραμμένος εχθρικός στόχος φέρνουν πάντα ικανοποίηση στον πιλότο. Και τελικά, γιατί αυτός ο όρκ έτρεχε εδώ; Ποιος τον κάλεσε; Ας τον αφήσουμε να ξαπλώσει στο γρασίδι και να ξεκουραστεί», καταλήγει ο Μυκόλα.
Τα λόγια του για τις εχθρικές δραστηριότητες διακόπτονται από τους ήχους γύρω μας κατά τη διάρκεια της συνέντευξης: οι απότομες εκρήξεις των πυρών που έρχονται, πυροβολισμοί από μικρά όπλα που πιθανώς στοχεύουν εχθρικές απειλές από τον αέρα. Αφού μια έκρηξη κοντά μας κλονίζει το ορύγμα, κάνοντας το ταβάνι να φαίνεται σαν να αναπηδά, ένας δημοσιογράφος ρωτάει τι ήταν αυτό.
«Δεν ξέρω», απαντά ένας εθελοντής από τις Ηνωμένες Πολιτείες με το κωδικό όνομα Popeye. «Αλλά θα πάρω το τουφέκι μου». Μια στιγμή αργότερα, το τουφέκι είναι στα χέρια του, ενώ συνεχίζει να απαντάει ήρεμα στις ερωτήσεις.
Ο Mando είναι επίσης Αμερικανός. Σε αντίθεση με τον Popeye, αυτή είναι η πρώτη του αποστολή σε μάχη. Το να πούμε ότι τα καταφέρνει καλά θα ήταν υποτιμητικό:
«Η ομάδα εδώ είναι πολύ καλή και πραγματικά απολαμβάνω τον χρόνο μου εδώ», λέει ο Μάντο, χαμογελώντας μετά από άλλη μια έκρηξη που ακούγεται κοντά.
Προσθέτει ότι το χιούμορ των συναδέλφων του και η απόλυτη ικανότητα της διοίκησης, που τον διδάσκουν και τον καθοδηγούν σε όλα όσα χρειάζεται για αυτό το απαιτητικό έργο, διατηρούν το ηθικό ψηλά.
Ο Pancake, ένας βετεράνος της ομάδας, είναι από την Ινδία. Όταν ξεκίνησε η πλήρης εισβολή της Ρωσίας, σπούδαζε σε ένα πανεπιστήμιο στο Χάρκοβο. Χωρίς δισταγμό, προσφέρθηκε εθελοντικά και πολεμάει για πάνω από τρία χρόνια. Η εξωτερική του ηρεμία, η ασυνήθιστη σεμνότητα και η ήρεμη νοημοσύνη του, σε συνδυασμό με το αδύνατο σώμα του, μπορεί να δίνουν μια παραπλανητική εντύπωση. Αλλά τη στιγμή που το αεροσκάφος απογειώνεται, το βλέμμα του Pancake καρφώνεται στην οθόνη, τα χέρια του ακουμπούν στα χειριστήρια και η συγκεντρωμένη έκφραση και η λάμψη στα μάτια του αποκαλύπτουν το αληθινό πνεύμα ενός πολεμιστή.
«Υπάρχει κίνδυνος πολέμου και στην Ινδία. Σκέφτηκες ποτέ να χρησιμοποιήσεις τις δεξιότητές σου εκεί;», ρωτάμε τον Pancake.
«Το Χάρκοβο έχει γίνει η δεύτερη πατρίδα μου. Τώρα το υπερασπίζομαι και σκοπεύω να συνεχίσω να το κάνω», απαντά με την Απλότητα και την αποφασιστικότητα ενός έμπειρου στρατιώτη, δηλώνοντας ένα γεγονός που είναι προφανές για αυτόν.
Walrus είναι Ουκρανός. Εργαζόταν στον τομέα της πληροφορικής, κερδίζοντας ένα υψηλό μισθό και ζώντας μια ζωή της επιλογής του. Παρά το μέτριο αλλά έντονο πολεμικό του παρελθόν, συμβουλεύει και καθοδηγεί την ομάδα, επικοινωνώντας με ευκολία με την πολύπλοκη τεχνολογία. Όταν ρωτάμε τι συμβαίνει εδώ, ο Walrus απαντά όπως πρέπει να απαντά ένας στρατιώτης — σύντομα, με σαφήνεια και χωρίς περιττά λόγια:
«Εδώ καταστρέφονται οι Ρώσοι».
Προσθέτει ότι εντάχθηκε στην 1η Διεθνή Λεγεώνα για να εργαστεί μαζί με ανθρώπους που έχουν κίνητρα και δεν ήρθαν εδώ χωρίς λόγο.
«Συνολικά», λέει ο Walrus, «πήρα ακριβώς αυτό που ήθελα».
Ο Μύκολα δεν κρύβει ότι περιμένει την επέκταση της μονάδας. Αυτή τη στιγμή, οι αποφασισμένοι εθελοντές που είναι έτοιμοι να μάθουν, ανεξάρτητα από το θρήσκευμα, τη φυλή ή τον τόπο γέννησής τους, έχουν την ευκαιρία να ενταχθούν στην ομάδα UAV της 1ης Διεθνούς Λεγεώνας. Για να το κάνουν αυτό, πρέπει να είναι «σοβαροί σπασίκλες», να μελετούν συνεχώς και να κατακτούν πολύπλοκα θέματα. Όποιος έχει αυτή την ιδιότητα μπορεί να μάθει όλα τα άλλα, αλλά η διεξοδική προσέγγιση και η θέληση για αυτοβελτίωση είναι κρίσιμης σημασίας. Στον πόλεμο, δεν υπάρχουν μικρές λεπτομέρειες. Ο σχολαστικός σχεδιασμός μιας επιχείρησης είναι ζήτημα ζωής και θανάτου — της δικής σου, των αδελφών σου και του εχθρού σου.
Εδώ, κανείς δεν είναι απλώς ένας αριθμός σε έναν κατάλογο. Ο καθένας είναι ένας πολύτιμος ειδικός που αντιμετωπίζεται ανάλογα. Όταν ο διοικητής διαπιστώνει ότι ένας υποψήφιος μπορεί να χειριστεί πολεμικές αποστολές, τον στέλνει για προχωρημένη εκπαίδευση σε εξειδικευμένα μαθήματα. Τόσο οι Ουκρανοί όσο και οι αλλοδαποί λαμβάνουν την κατάλληλη πιστοποίηση και μια στρατιωτική ειδικότητα. Εάν είναι απαραίτητο, τους συνοδεύει μεταφραστής για να διασφαλιστεί ότι θα κατακτήσουν το επάγγελμα — δεξιότητες που θα παραμείνουν σχετικές οπουδήποτε στον κόσμο.
Μέσα σε μακρινές και όχι τόσο μακρινές εκρήξεις, ακολουθώντας πρωτόκολλα καμουφλάζ και με τα όπλα έτοιμα, επιστρέφουμε με τους οδηγούς μας. Κινούνται σε αυτό το περιβάλλον σαν ψάρια στο νερό, αλλά τα χέρια τους παραμένουν στα όπλα τους, και για καλό λόγο. Η ομάδα UAV συνεχίζει τη ρουτίνα της: ραδιοφωνικές εντολές και αναφορές, συντονισμένη επαναφόρτιση μπαταριών, έλεγχοι εξοπλισμού, κονσόλες ελέγχου που ζωντανεύουν σε έμπειρα χέρια και ένα άλλο drone που πετάει αθόρυβα πάνω από τα κεφάλια μας, λειτουργώντας με ήρεμη επαγρύπνηση.
Κάθε δευτερόλεπτο, ρισκάρουν τη ζωή τους για να φέρουν ασφάλεια σε ειρηνικά χωριά και πόλεις και να διασφαλίσουν ότι οποιοσδήποτε εισβολέας που προσπαθεί να εισβάλει στα ουκρανικά εδάφη, με τα πόδια ή με οχήματα, θα έχει ένα σκληρό και πιθανώς οδυνηρό τέλος.
Επειδή εδώ, η αποστολή είναι σαφής: να καθαρίσουν τη γη και να σταματήσουν αυτή τη νέα ενσάρκωση του παγκόσμιου κακού. Αυτοί είναι εθελοντές στρατιώτες, οι καλύτεροι άνθρωποι στον πλανήτη — λεγεωνάριοι του ελεύθερου κόσμου.
Κείμενο, φωτογραφίες:
Volodymyr Patola
Βίντεο:
Yevhen Malienko, Volodymyr Patola
Μοντάζ:
Oleksandr Los
